Η θεραπεύτρια γάμου και οικογένειας Σάρα Μ. Κλάιν (LMFT) λέει ότι το κλειδί για να διαχειριστεί κανείς μια παρεμβατική πεθερά είναι να μην απαντάτε αι να μην δίνετε έκταση σε
περίεργα σχόλια που μπορεί να ακούσετε, αλλά αντί αυτού, να τα αγνοείτε και να θέτετε όρια, με ευγενικό τρόπο.
Μην απαντήσεις και αγνόησε το λέει η ειδικός
«Μία στρατηγική που ίσως χρησιμοποιούσα», δήλωσε πρόσφατα η Κλάιν στο PureWow, «είναι να προσποιείστε πως είστε ανθρωπολόγος και απλώς παρατηρείτε και περιγράφετε. Αυτό θα σας βοηθήσει να αποφύγετε τις κρίσεις».
Αντί να τσιτώσετε και να απαντήσετε όταν η πεθερά σας επικρίνει για τις οικογενειακές σας παραδόσεις, για παράδειγμα, η Κλάιν προτείνει να πείτε κάτι όπως: «Έχει ενδιαφέρον το πώς γιορτάζει η οικογένειά σας τις γιορτές», ή «Η δική σας οικογένεια έχει τελετουργίες που εγώ δεν είχα μεγαλώνοντας».
Όταν η πεθερά σας συνεχίζει να επεμβαίνει στον γάμο σας, ίσως μπείτε στον πειρασμό να απαντήσετε ειρωνικά, λέγοντας κάτι όπως «Αυτό είναι απόφαση του γιου σας». Όμως, η Κλάιν προειδοποιεί ότι θα πρέπει να αποφεύγετε οποιαδήποτε απάντηση που μπορεί να εκληφθεί ως αποποίηση ευθύνης ή πρόκληση.
«Η απόδοση ευθυνών και η ντροπή δεν είναι αποτελεσματικές σε μια σχέση. Απλώς κάνουν τον άλλον να κλείνεται στον εαυτό του και δεν αφήνουν περιθώριο για διάλογο», είπε η Κλάιν.
Αντί γι’ αυτό, προτείνει να πείτε: «Πήραμε μια απόφαση σχετικά με αυτό και είμαστε πρόθυμοι να σας εξηγήσουμε πώς καταλήξαμε σε αυτή».
Τι κάνω στα θέματα που έχουν να κάνουν με τα παιδιά
Όσον αφορά την ανατροφή των παιδιών, η ειδικός εξηγεί ότι είναι απολύτως φυσιολογικό να θέλει κάποιος να μεγαλώσει τα παιδιά του διαφορετικά από ό,τι έκαναν οι γονείς του/της συντρόφου του.
Ωστόσο, το να χρησιμοποιήσετε φράσεις όπως «Δεν θα το κάνουμε ποτέ αυτό στα παιδιά μας» στην πεθερά/ πεθερό σου μπορούν να εκληφθούν ως άμεση και προκλητική κριτική προς τον τρόπο που μεγάλωσε ο/η σύντροφός σας.
Αντί γι’ αυτό, προτείνει να πείτε: «Προσπαθούμε να περιορίσουμε τον χρόνο μπροστά σε οθόνες όσο τα παιδιά είναι μικρά, απλώς αυτό μας φαίνεται σωστό αυτή την περίοδο. Αλλά ποιος ξέρει, ρωτήστε με ξανά σε έξι μήνες».
Η Κλάιν τονίζει ότι οι στρατηγικές που βασίζονται στην απόδοση ευθυνών και στην πρόκληση ντροπής είναι αντιπαραγωγικές, καθώς μπλοκάρουν την επικοινωνία και δεν αφήνουν περιθώρια για ανοιχτό διάλογο.
Το 44% των ανθρώπων ανέφεραν περισσότερες συγκρούσεις με τις πεθερές τους απ’ ό,τι με τις ίδιες τους τις μητέρες
Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Evolutionary Psychological Science προτείνει ότι το στερεότυπο της «τερατώδους πεθεράς» ίσως έχει εξελικτική βάση.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το 44% των ανθρώπων ανέφεραν περισσότερες συγκρούσεις με τις πεθερές τους απ’ ό,τι με τις ίδιες τους τις μητέρες, κυρίως σχετικά με οικονομικά ζητήματα και τη φροντίδα των παιδιών.
«Αυτή η γενετική σύγκρουση μπορεί να προκαλέσει διαφωνίες ανάμεσα σε συγγενείς εξ αγχιστείας σχετικά με τη διανομή πόρων και επενδύσεων, όπως βλέπουμε και ανάμεσα σε μητέρες και πατέρες», έγραψαν οι συγγραφείς της μελέτης.
Πρόσθεσαν επίσης ότι οι συγκρούσεις αυτές εντείνονται επειδή οι συγγενείς εξ αγχιστείας «δεν επιλέγουν να έχουν σχέσεις μεταξύ τους», αλλά προκύπτουν ως «ακούσιες συνέπειες των ερωτικών σχέσεων των παιδιών τους».
Η ψυχολόγος του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, Δρ. Τέρι Άπτερ, συγγραφέας του βιβλίου What Do You Want From Me?, πιστεύει ότι μεγάλο μέρος της σύγκρουσης ανάμεσα σε νύφες και πεθερές τροφοδοτείται από το γεγονός ότι και οι δύο γυναίκες επιδιώκουν να είναι η «πρώτη γυναίκα» στην οικογένεια.
«Η καθεμία προσπαθεί να εδραιώσει ή να προστατεύσει το κύρος της. Η καθεμία νιώθει ότι απειλείται από την άλλη», γράφει η Άπτερ στο βιβλίο της.