Η ελληνική οικονομία βρίσκεται αντιμέτωπη με νέες προκλήσεις εξαιτίας της νέας ενεργειακής κρίσης.Η άποψη του Δημήτρη Μαθιού, εκτελεστικού προέδρου του Συνδέσμου Βιομηχανιών Αττικής - ΠειραιώςΦυσικά το πρόβλημα δεν είναι ελληνικό,
ούτε καν ευρωπαϊκό. Είναι παγκόσμιο. Οι εχθροπραξίες στη Μέση Ανατολή και σε Ουκρανία-Ρωσία έχουν δημιουργήσει αναταράξεις στην οικονομία των περισσότερων κρατών. Το ζητούμενο είναι με ποιον τρόπο η ελληνική οικονομία θα μπορέσει να έχει λιγότερες επιπτώσεις σε σχέση με άλλες χώρες. Για παράδειγμα, πώς θα περιορισθούν οι πληθωριστικές πιέσεις και πώς οι βιομηχανίες θα μπορέσουν να αντεπεξέλθουν στο υψηλό κόστος παραγωγής εξαιτίας του ενεργειακού κόστους. Η κυβέρνηση αναγνωρίζει τα συγκεκριμένα προβλήματα και γι’ αυτόν τον λόγο προχωρά στη λήψη έκτακτων μέτρων προκειμένου ουσιαστικά να περιοριστούν οι επιπτώσεις της ενεργειακής κρίσης.
Μέσα από αυτή τη φιλόξενη στήλη της εφημερίδας έχω αναφέρει στο παρελθόν ότι το υψηλό ενεργειακό κόστος υπονομεύει την ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας και ενισχύει τις πληθωριστικές πιέσεις. Το ερώτημα που τίθεται είναι ποια μέτρα θα πρέπει να ληφθούν τόσο για χαμηλότερο ρεύμα στους καταναλωτές όσο και για το υψηλό κόστος της βιομηχανίας. Η απάντηση έρχεται μέσα από τις επενδύσεις τόσο στην παραγωγή όσο και στην αποθήκευση της ενέργειας αλλά και με τη δημιουργία βιομηχανικών πάρκων. Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε όλοι είναι ότι πρέπει να στηριχθεί με κάθε μέσο η παραγωγική βάση της χώρας. Χωρίς βιομηχανική παραγωγή θα τεθεί σε άμεσο κίνδυνο η ανάπτυξη της χώρας, που τα τελευταία χρόνια βρίσκεται σε υψηλότερα επίπεδα σε σχέση με αυτή που καταγράφεται σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη.
Εξάλλου η βιομηχανία έχει αποδειχθεί διαχρονικά ο ισχυρός πυλώνας της ελληνικής οικονομίας που δημιουργεί διατηρήσιμες και ποιοτικές θέσεις εργασίας. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η αντιμετώπιση των μεταρρυθμιστικών και αναπτυξιακών προκλήσεων απαιτεί δυναμική πολιτική παρέμβαση και έναν νέο τρόπο αντιμετώπισης της βιομηχανίας και της μεταποίησης στην εθνική οικονομία.
Κλειδί σε αυτή την πολιτική παρέμβαση είναι μια αλλαγή νοοτροπίας και πορείας. Αυτή η αλλαγή αφορά τον σχεδιασμό και την υλοποίηση μιας νέας βιομηχανικής πολιτικής σε δύο επίπεδα.
Διαρθρωτικές παρεμβάσεις που θα απελευθερώσουν τις υγιείς επιχειρηματικές δυνάμεις μέσα από αλλαγές στο επενδυτικό και στο επιχειρηματικό περιβάλλον, όπως οι αδειοδοτήσεις, τα χρηματοδοτικά εργαλεία, η καινοτομία, η τεχνολογία και η εξωστρέφεια, οι λειτουργικές υποδομές, η λειτουργία και η εποπτεία της αγοράς, το δυσβάσταχτο κόστος ενέργειας.
Οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις θα θεραπεύσουν χρόνια προβλήματα και θα δώσουν το στίγμα της νέας αναπτυξιακής λογικής. Κυρίως όμως θα αποτελέσουν το βασικό εργαλείο μεταστροφής της αποεπένδυσης προσελκύοντας νέες ιδιωτικές, και κυρίως, παραγωγικές επενδύσεις που θα πιάσουν τόπο και θα συμβάλουν στη βελτίωση της οικονομίας σε όρους ανταγωνιστικότητας, παραγωγικότητας και απασχόλησης. Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει σημαντικά βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση. Με το διεθνές περιβάλλον να είναι ασταθές δεν υπάρχουν περιθώρια για εφησυχασμό.