Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση, όπως λένε.Η άποψη του ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΙΧΑΛΕΛΗ - ΠΗΓΗ: RealnewsΤο τελευταίο διάστημα, με όλα τα θέματα που αναδεικνύονται στη δημόσια σφαίρα, η λαϊκή ρήση επιβεβαιώνεται,
καθώς κάθε υπόθεση -σκανδαλώδης ή μη- αποτελεί αντικείμενο σφοδρής κομματικής κόντρας. Είτε διότι η έκπτωση του πολιτικού διαλόγου και επιπέδου είναι πλέον ανεξέλεγκτη είτε διότι η τοξικότητα αποτελεί κυρίαρχο χαρακτηριστικό της δημόσιας ζωής, η καταφυγή στην κομματική καπηλεία κάθε ζητήματος όχι μόνο δεν είναι σύμπτωση αλλά και απόλυτα αναμενόμενη. Το ίδιο συνέβη με το σκάνδαλο του μπάσκετ και τις εξιχνιάσεις στις απάτες Pizza Fan και «Χωριάτικο»: η μεν αντιπολίτευση, μονότονα και εμμονικά, να αποδίδει κυβερνητικές ευθύνες, η δε κυβέρνηση να εντοπίζει πρόοδο στη λειτουργία των Αρχών. Αν σε κάποιο από τα παραπάνω αυτή η κομματική «σκυλομαχία» μπορεί να γίνει ανεκτή, στον τομέα των εθνικών θεμάτων είναι απολύτως ανεπίτρεπτη. Από κανέναν και από καμία κυβέρνηση -και αντιπολίτευση ή αντιπολιτευομένων- δεν πρέπει να καλλιεργούνται κατώτερα ένστικτα, που αποσκοπούν σε πολιτική ενίσχυση, αλλά εντέλει οδηγούν σε εθνική διαίρεση.
Διότι και στα εθνικά -τουρκολιβυκό μνημόνιο, ελληνοτουρκικά, καλώδιο- γίναμε μάρτυρες της ίδιας κομματικής σπέκουλας: στη δυσάρεστη εξέλιξη με τη Λιβύη, οι πολίτες έγιναν μάρτυρες της σφοδρής επίθεσης και αμφισβήτησης της κυβέρνησης έως και από «φίλια» πρόσωπα. Τις επόμενες ημέρες, όμως, και παρά τις ανά τον κόσμο αντιδράσεις σε βάρος της Τουρκίας, είχαμε… αιδήμονα σιωπή για τη γρήγορη και -εκ των πραγμάτωναποτελεσματική ελληνική αντίδραση. Μια ήττα στα εθνικά δεν φέρει τη σφραγίδα κανενός πρωθυπουργού ή κυβέρνησης, φέρει το αποτύπωμα μιας συλλογικής συντριβής. Αν ποτέ υπάρξει τέτοια ήττα, δεν θα έχει κανέναν νικητή στο εσωτερικό, αλλά θα αφήσει ένα έθνος πληγωμένο. Και η αλήθεια είναι ότι προκαλεί θλίψη την ώρα που ο Ερντογάν βρίσκεται στο στόχαστρο όλης της αντιπολίτευσής του, οι απόψεις του να συναντούν στο εσωτερικό της Ελλάδας ευήκοα ώτα και… καλούς αγωγούς της αναθεωρητικής βουλιμίας του.
Το ηθικό δίδαγμα είναι ότι, ενόψει εκλογών και προς όφελος των κομματικών συσχετισμών, θα πρέπει να υπάρξει αν όχι η ελάχιστη δυνατή συναίνεση, τότε σίγουρα η μέγιστη δυνατή καταλλαγή στα εθνικά θέματα. Δεν γίνεται ζητήματα που ενώνουν έθνη στην περίπτωσή μας να μας διαιρούν, με μοναδικό κέρδος την απήχηση στην κάλπη και τη διασκέδαση της εχθροπάθειας ολιγομελών αλλά θορυβωδών μειοψηφιών ή προσωπικών μωροφιλοδοξιών και απωθημένων…