Τυφλή εκ γενετής, στα 56 της χρόνια, η Λουτσία Σαμπρίνα Πάπα, έχοντας ονειρευτεί τον μπλε ουρανό σε όλη τη ζωή της, έχει συμπληρώσει 200 ώρες πτήσης, χάρη σε μία ειδική μέθοδο
Το όνειρο τής Λουτσία να πετάξει ξεκίνησε από την παιδική της ηλικία, όταν ζούσε σε πολύ κοντινή απόσταση από το Στρατιωτικό Αεροδρόμιο «Fortunato Cesari» της πόλης Γαλατίνα, κοντά στο Λέτσε της νότιας Ιταλίας και άκουγε τον θόρυβο των αεροπλάνων.
Η 56χρονη είναι τυφλή εκ γενετής, λόγω δυστροφίας του αμφιβληστροειδούς. Αυτό όμως δεν την απέτρεψε από το να καταφέρει να γίνει η πρώτη τυφλή εκπαιδευόμενη πιλότος στην Ιταλία.
Πρόσφατα είχε την ευκαιρία να βρεθεί, για πρώτη φορά, σε πύργο ελέγχου (στο αεροδρόμιο Fiumicino της Ρώμης), όπου της εξήγησαν από κοντά το έργο των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας και τις τεχνολογίες που χρησιμοποιούν.
«Από τότε που ήμουν μικρή», δήλωσε η Λουτσία, «όταν άκουγα αεροπλάνα, έτρεχα στον κήπο. Με μαγνήτιζε εκείνος ο δυνατός βρυχηθμός, που έμοιαζε σχεδόν να θέλει να με σηκώσει από το έδαφος. Συνηθίζω να λέω ότι, ως παιδί, δεν ήθελα να γίνω πιλότος, αλλά το ίδιο το αεροπλάνο, καθώς εκείνο πετούσε ψηλότερα και γρηγορότερα από τα πουλιά. Φανταζόμουν τον ουρανό -απέραντο και ελεύθερο- ενώ, από τη θέση μου, η γη έμοιαζε γεμάτη εμπόδια».
Έπειτα από μια σταδιοδρομία στον τομέα της πληροφορικής, το όνειρό της άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά, το 2016, όταν ξεκίνησε την πορεία της στα χειριστήρια διαφόρων αεροσκαφών: από τα διθέσια υπερελαφρά «Sky Arrow» και «Tecnam P-92», μέχρι τα «Cessna 152» και «172», καθώς και το ακροβατικό αεροσκάφος «Extra EA-200».«Δεν είχα ποτέ στο μυαλό μου να γίνω πιλότος. Ξεκίνησα πριν από 11 χρόνια, χάρη στην ένωση “Baroni Rotti” και την ομάδα “We-Fly Team”. Αρχικά ήρθα σε επαφή με την πτήση ως επιβάτης και στη συνέχεια, χάρη στον εκπαιδευτή, κατάλαβα πώς λειτουργούν τα χειριστήρια. Σταδιακά, άρχισα να αναλαμβάνω όλο και περισσότερο τον έλεγχο, νιώθοντας το αεροπλάνο όλο και πιο “δικό μου”, μέχρι που βρήκα έναν εκπαιδευτή που κατάλαβε ότι μπορούσα να κάνω πολλά περισσότερα. Επινοήσαμε μια τακτική μέθοδο για την κατανόηση της στάσης του αεροσκάφους και την ανάγνωση των οργάνων ελέγχου πτήσης: έμαθα τι πρέπει να κάνω και πότε. Ο εκπαιδευτής βρίσκεται πάντα στο πλευρό μου και λειτουργεί ως τα μάτια μου. Έχω συμπληρώσει 200 ώρες πτήσης με υπερελαφρά αεροσκάφη, ενώ πλέον ασχολούμαι με τη γενική αεροπορία. Έχω δοκιμάσει και ελικόπτερα, αλλά προτιμώ τα αεροπλάνα», λέει η Λουτσία.
Η εμπειρία της περιγράφεται στην αυτοβιογραφία της, με τίτλο «Πετώντας στο Αόρατο».
Η επίσκεψη στον πύργο ελέγχου του αεροδρομίου Fiumicino της Ρώμης, όπου παρευρέθηκε και η Υπουργός αρμόδια για θέματα Αναπηρίας, Aλεσάντρα Λοκατέλι, διοργανώθηκε με την υποστήριξη της Anacna (Εθνική Ένωση Βοηθών και Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας).
«Η ιστορία της αποτελεί μια εξαιρετική μαρτυρία πάθους, αποφασιστικότητας και ελευθερίας. Πάνω απ’ όλα, όμως, μας καλεί να ξεπεράσουμε τις προκαταλήψεις και τα πολιτισμικά εμπόδια που εξακολουθούν να περιορίζουν τις ευκαιρίες για τα άτομα με αναπηρία», σχολίασε η υπουργός Λοκατέλι.
Με πληροφορίες από τον ιστότοπο: «unionesarda.it»